Transmisja Mszy Świętej:

>>>KLIK<<<

Miejscowości Należące do Parafii:

  • Boży Dar
  • Gierniak
  • Krzczonów I,II,III
  • Krzczonów Folwark
  • Krzczonów Skałka
  • Krzczonów Sołtysy
  • Krzczonów Wójtostwo
  • Nowiny Żukowskie
  • Olszanka
  • Walentynów
  • Zielona

Losowe Zdjęcie

opis_architektoniczny_12.jpg


Opis architektoniczny świątyni oraz przyległych obiektów

 

Zespół kościoła położony jest w środkowo-wschodniej części miejscowości nieopodal zbiegu głównych dróg (obecnie w formie ronda – na wschód od niego) Bychawa – Piaski (zach. - wsch.) i Żółkiewka – Lublin (pn. - pd.) Położony jest na niewielkim wzniesieniu pomiędzy ulicą Leśną (trakt Bychawa – Piaski), a doliną niewielkiej rzeczki będącej dopływem Giełczwi. Na zachód od zespołu kościelnego znajduje się zespół zabudować plebani oraz parking. Te zaś od zachodu ogranicza ulica Strażacka (trakt Lublin – Żółkiewka).

Teren zespołu kościelnego, (cmentarza przykościelnego) zajmuje wydłużoną, ogrodzoną murem działkę ( o pow. ok. 65 a) zbliżoną do prostokąta, o osi podłużnej wzdłuż ul. Strażackiej (wsch. - zach.). Naroże południowo-wschodnie zaokrąglone zgodnie z ukształtowaniem terenu. Bok zachodzi z uskokowym załamaniem. Cofnięty w części północnej (wzdłuż parkingu) w kierunku zachodnim. Wysunięty w części południowej (wzdłuż działki zabudowań plebani) w kierunku wschodnim. Część centralną zespołu stanowi późnobarokowy kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W północno-zachodnim narożu terenu kościelnego znajduje się murowana kaplica przedpogrzebowa z dzwonnicą w neogotyckim. Na wschód od dzwonnicy znajduje się dostawiony do muru ogrodzenia eklektyczny niewielki murowany budynek kostnicy. W środkowej części muru zachodniego znajduje się murowany budynek bramy w stylu neogotyckim. W południowym odcinku muru ogrodzenia usytuowane są dwie kapliczki procesyjne mające eklektyczny wystrój. W północno-wschodnim narożu ogrodzenia znajdują się kryte schody. W północno-zachodniej części zespołu na wprost kostnicy murowana z polnych kamieni kapliczka o formie groty. Zwieńczona jest wysokim krzyżem o konstrukcji kratownicowej wykonanym z profili stalowych. Obok północno-zachodniego naroża kruchty ustawiony jest wysoki krzyż drewniany z belek sosnowych. Wewnątrz zespołu obok muru wysadzenia drzew ( ok. 45-65), głównie lipy drobnolistnej , kasztanowca pospolitego oraz klonu polnego. Pomiędzy nimi młode nasadzenia ( 10 lat) świerka pospolitego. Zieleń tworzy charakterystyczny wieniec zieleni przykościelnej. Alejki wewnętrzne do 2006 roku wykonane z asfaltu i betonu. Obecnie z kostki brukowej betonowej.

Budynek kościoła położony jest w centrum ogrodzonego zespołu kościelnego. Posiada konstrukcje jednonawową z węższym i niego niższym prezbiterium zamkniętym pięciobocznie (zbliżonym do półkola). Po bokach prezbiterium na rzucie kwadratu od północy skarbiec i od południa zakrystia. Od zachodu kruchta w rzucie kwadratu. Fundamenty murowane z cegły i kamienia. Mur wykonany z opoki wapiennej i cegły, dwustronnie otynkowany zaprawą wapienną i wapienno-cementową. Strop wykonany z belek sosnowych z podsiębitką , która wyprawiona jest zaprawą wapienną na koszu. Więźba dachowa drewniana z belek sosnowych, nad nawą wieszarowa – jednowieszakowa, nad prezbiterium wieszarowa – dwuwieszakowa, nad zakrystią, kruchtą i skarbcem krokwiowo – płatwiowa. Pokrycie dachowe na całości budynku wykonane z blachy stalowej ocynkowanej i pokrytej czerwoną farbą. Drzwi wejściowe prowadzące w kierunku nawy głównej umiejscowione w przyziemiu fasady kruchty wykonane z drewna, dębowa, spongowe, szalowane w rąb. Pomalowane brązową farbą olejną. Z kruchty do nawy dębowe, filungowe , w górnej części przeszklone. Drzwi do skarbca, metalowe.

Nawa główna prostopadłościenna, zwarta, nakryta dachem dwuspadowym. Od wschodu nieco niższe i węższe prezbiterium, nakryte dachem dwuspadowym, nad absydą przechodzący w stożkowy. Bryły skarbca i zakrystii dwukondygnacyjne, nakryte płaskimi dachami dwuspadowymi, których kalenica ustawiona jest prostopadle do ścian prezbiterium i znajduje się na wysokości okapu na tymże. Do fasady korpusu nawowego dostawiona dwukondygnacyjna kruchta, nakryta płaskim dachem dwuspadowym. Nad dachem korpusu budynku ośmioboczna, dwukondygnacyjna wieżyczka na sygnaturkę z arkadową galeryjką. Wieżyczka zwieńczona krzyżem kowalskiej roboty. Elewacje gładko otynkowane, pomalowane na kolor jasnego beżu, poprzecinane malowanymi na biało lizenami. Zabieg ten powoduje optyczne wydłużenie bryły kościoła ku górze. Fasada prostokątna zwieńczona trójkątnym szczytem, poprzedzona dwukondygnacyjną kruchtą. Jednoosiowa. Ujęta w narożach i rozczłonkowana lizenami na trzy przęsła. Lizeny narożne ustawione na wysokim cokole oraz z bazą o profilu jońskim. Lizeny środkowe w części zasłonięte kruchtą. Fasada u góry zamknięta uproszczonym belkowaniem (o profilu głowicy doryckiej). Lizeny znajdują swoją kontynuację w partii szczytu. Szczyt obwiedziony gzymsem. Na osi okulus w profilowanej opasce. Elewacja kruchty zaokrąglonych i cofniętych narożach. Podzielone i zwieńczone gzymsem. Jednoosiowe. Od frontu w przyziemiu prostokątny, zamknięty półkoliście otwór drzwiowy ujęty opaską, gładką u dołu, o archiwolcie profilowanej na wzór architrawie z impostami  o formie odcinków belkowania . W drugiej kondygnacji prostokątne zamknięte półkoliście okno ujęte analogiczną opaską  jak wejście. Pod oknem gzyms podokienny. W szczycie płycina o formie tonda ujętego opaską. W elewacjach bocznych  w  drugiej kondygnacji  płyciny o formie i opracowane jak okno od frontu. Elewacje boczne na cokole nakryte daszkiem parapetowym i zwieńczone uproszczonym belkowaniem. Rozczłonkowane  lizenami o jońskich bazach.Elewacje korpusu pięcioprzęsłowe, trójosiowe. Na osiach rozglifione okna, prostokątne zamknięte. Elewacja zakrystii i skarbca dwukondygnacyjna na cokole zakończonym profilem symy. Podzielone i zwieńczone gzymsami. Jednoosiowe. Na osiach prostokątne otwory okienne. W przyziemiu elewacji zachodniej prostokątne otwory drzwiowe. Elewacja północna skarbca bez otworów. Okna metalowe o konstrukcji kwaterowej z witrażami, do skarbca i zakrystii drewniane, kwaterowe.

 

Wnętrze:

Nawa jednoprzestrzenna, nakryta płaskim stropem. Ściany boczne na wysokim cokole . W części zachodniej chór muzyczny wsparty na dwóch toskańskich kolumnach. Nawa główna otwarta łukiem tęczowym do prezbiterium niższego od nawy i  nakrytego płaskim stropem. Posadzka  z płytek ceramicznych, w zamknięciu prezbiterium z konglomeratu marmurowego, w zakrystii z desek dębowych na legarach, malowana farbą olejną (jasny orzech). Posadzka podniesiona o jeden stopień. W zamknięciu prezbiterium podniesiona o  dwa stopnie. Kruchta nakryta płaskim stropem. Lokalność nad kruchtą otwarta arkadą na chór muzyczny. Schody drewniane dwubiegowe. Skarbiec i zakrystia z płaskimi stropami. W zakrystii wydzielona klatka schodowa.

Kościół posiada instalację elektryczną i nagłośnieniową. Ogrzewanie elektryczne (dmuchawy grzewcze).

Kubatura obiektu : ok. 5547 m²

Powierzchnia : ok. 336 m²

Dzwonnica z kaplicą pogrzebową.

Budynek dzwonnicy położony jest w północno-zachodnim narożu cmentarza kościelnego. Kalenicowo ustawiona jest do ulicy Leśnej i biegnąca wzdłuż północnego odcinka muru kościelnego. Fasadą zwrócona na wschód.  Domniemuje, że czas powstania, ze względu na swój styl i materiał, może być powiązany z budową budynku bramnego i datowany na lata 1880-1890. W 1961 roku ks. Antoni Krawiec podejmuje się inicjatywy remontu kapitalnego kaplicy. Remont przeprowadzono w miesiącach październiku i listopadzie, wycinając wystające wewnątrz wsporniki łuku sklepieniowego i założono elektryczność. Celem remontu było przygotowanie pomieszczenia na salę parafialną dla uczenia w niej dzieci religii.

 

Dzwonnica posadowiona na rzucie prostokąta. Jednoprzestrzenna, dwudzielna. W dziale zachodnim kaplica pogrzebowa, we wschodnim niewielka lokalność mieszcząca metalowe schody na drugą kondygnację. Bryła budynku zwarta. Prostopadłościenna, dwukondygnacyjna. Fundamenty z cegły i kamienia, mur z opoki wapiennej i cegły obustronnie otynkowany zaprawą wapienno-cementową. Nakryta dwuspadowym dachem. Poprzedzona jednokondygnacyjnymi przedsionkami przylegającymi do obu ścian szczytowych i nakryte dachami dwuspadowymi. Pokrycia dachu z blacho dachówki. Więźba dachowa z belek metalowych. Symetryczne opracowanie budynku powoduje, że dzwonnica zdaje się mieć dwie fasady (wschodnią i zachodnią). Elewacje gładko tynkowane, na niskim cokole, podzielone i zwieńczone gzymsami. Dwukondygnacyjny korpus ujęty w narożach lizenami. Do nich dostawione trój uskokowe szkarpy sięgające 2/3 wysokości korpusu. Ściany przedsionków ujęte w narożach dwuuskokowymi szkarpami. Dwuosiowe elewacje boczne korpusu przepruwają w obu kondygnacjach prostokątne otwory o ostrołukowych zamknięciach. Czoła łuków dekorowane płaską opaską. Okna futrynowe, dwuskrzydłowe z ostrołukowymi zamknięciami. Pomiędzy otworami ( na wysokości impostu ) gzyms odcinkowy. Pod otworami gzymsy podokienne. Elewacje boczne przedsionków bez otworów. Szczytowe mieszczą ostrołukowy portal o profilowanych ościeżach, a w nich prostokątne otwory wejściowe. Drzwi drewniane, dwuskrzydłowe, spongowe obustronnie szalowane w romby. W szczycie przedsionka wschodniego nad portalem okulus.

Wnętrze

W przyziemiu kaplica przedpogrzebowa nakryta sklepieniem ostrołukowym z lunetami. Część wejściowa zaakcentowana na grotę. W ścianie ołtarzowej ostrołukowa nisza. Sklepienie: ostrołukowa kolebka z lunetami. Wyposażenie stanowią dwa segmenty ławek oraz dwie figury aniołów ustawionych na konsolach. Posadzka z płytek ceramicznych. W drugiej kondygnacji zawieszone trzy dzwony. Dzwonnica wraz z kaplicą przedpogrzebową posiada instalację elektryczną.

Dzwony

Dzwony i ich dźwięk nieodłącznie towarzyszą kościołom od zarania dziejów. Zwołują na msze wiernych i powiadamiają o szczególnych zdarzeniach. Tak też było i w kościele w Krzczonowie. W dowód uznania mieszkańcom wsi za udział w piechocie wybranieckiej, król Stefan Batory w roku 1582 podarował parafii Krzczonów dzwon. Wycofujące się w 1915 roku wojska rosyjskie wywoziły trzy dzwony - wśród nich zabytkowy dzwon z fundacji Królewskiej. Tak też się stało z dzwonami w czasie pierwszej wojny światowej. W 1925 zawisły w dzwonnicy nowe dzwony. Te dzwony przetrwały II wojnę światową.

Niestety inne nieszczęście sprawiło, że ten przepiękny harmoniczno głos zamilkł w Krzczonowskim kościele. W 2000 roku, 22 czerwca pożar dzwonnicy doprowadził do zniszczenia dzwonów. W czasie pożaru całkowitemu spaleniu uległy drzwi dzwonnicy, schody, podest dzwonnicy, okna oraz część konstrukcji dachu. W wyniku akcji gaśniczej zalana została kaplica pogrzebowa. Odpadły tynki wewnętrzne dzwonnicy. Dzwony mocno przytwierdzone do konstrukcji wsporczej nie spadły, ale wysoka temperatura spowodowała pęknięcia ich korpusów. Ściany nie uległy zniszczeniu. Wykonano projekt remontu dzwonnicy i niezwłocznie dokonywano napraw. Tego remontu dzwonnicy i odlewu nowych dzwonów dokonano za ks. Józefa Cwenera.

Budynek Bramy z bramką

W środkowej części południowego odcinka muru znajduje się budynek bramy. Neogotycki. Murowany z opoki wapiennej i cegły. Na planie prostokąta. Prostopadłościenny, jednokondygnacyjny, nakryty dachem dwuspadowym. Krokwiowy dach podbity blachą. Ściany gładko tynkowane. Frontowa ujęta w narożach uskokowymi szkarpami o trójkątnym szczycie, zamkniętym profilowanymi gzymsami. Jednoosiowa z prostokątnym zamkniętym ostrołukowym otworem w portalu o uskokowo profilowanych ościeżach. W otworze dwuskrzydłowe wrota bramne, spongowe, dekorowane profilowanymi listwami w romby. Nadświetle wypełnione monogramem Matki Boskiej snycerskiej roboty.

W szczycie ostrołukowa nisza. Ściana tylnie przepruta ostrołukową arkadą. Nad nią w szczycie ok ulus ujęty prostą opaską. Ściany boczne zwieńczone uproszczonym belkowaniem, które zachodzi na elewację szczytu, tworząc imposty dla gzymsowania szczytów. We wnętrzu do remontu w 2006 roku znajdowała się mocno zmurszała drewniana podłoga, obecnie cementowana kostka brukowa. Bezpośrednio do budynku przylega niska bramka wykonana z metalu, kowalskiej roboty. Jednym bokiem przytwierdzona do budynku bramnego, drugim do muru ogrodzeniowego. Grodzi alejkę od parkingu do kruchty kościoła. Wykonana w 2006 roku.

Mur okalający wokół kościoła

Zespół kościelny otoczony jest murem pełnym, wykonanym z ciosanej opoki wapiennej o wkładzie horyzontalnym. Ciosana opoka połączona jest zaprawą wapienną. We wschodniej części muru użyto również cegły ceramicznej, którą użyto do wzmocnienia krawędzi słupów oraz blend. Mur podzielony słupami na przęsła. Korona muru oraz słupy kryte są płaską dachówką ceramiczną na zakładkę z gąsiorami na szczycie, tworząc dwuspadowe daszki. Mur  i dachówka odnowiona w 2010 roku.

Zachodni odcinek muru oddzielający zespół kościelny od parkingu jest podzielony z umieszczoną w przerwie metalową bramką oraz umieszczonymi w jego biegu opisanym wcześniej budynkiem bramnym. W części południowej mur podzielony jest przez alejkę prowadzącą od kruchty do plebani. Część północna muru wysunięta ku zachodowi. Mur tej części złożony jest z trzech przęseł rozciągniętych pomiędzy nieco wyższymi i szerszymi prostopadłościennymi słupami. Mur od północy, grodzący zespół od strony ulicy Leśnej, wykonany analogicznie jak odcinek wcześniej opisany. Podzielony na 19 przęseł. Słupy ogrodzenia wsparte niewielkimi szkarpami z pulpitowymi daszkami wykonanymi z dachówki ceramicznej. (odnowione w 2010 r.) W środkowej części muru jest niewielki budynek kostnicy. W narożu północno-wschodnim muru znajduje się budynek krytych schodów. Wschodni odcinek ogrodzenia między budynkiem krytych schodów a kapliczką procesyjną składa się z pięciu przęseł. Każde przęsło od wewnętrznej strony posiada ostrołukową blendę, a po zewnętrznej stronie podparte jest otynkowaną szkarpą. Słupy od strony wschodniej podparte szkarpami. Mur od południa opracowany analogicznie jak mur północny. W środkowej części przerwany przejściem.  Podzielony na czternaście przęseł z umieszczonymi w nim dwiema kapliczkami procesyjnymi o eklektycznym wystroju. Umieszczone są w pobliżu jego narożników. Obie murowane są z opoki wapiennej i cegły, otynkowane. Konstrukcja o prostopadłościennej bryle zwieńczona gzymsem, nakryta dwuspadowym dachem pobitym ocynkowaną blachą. Fasada od wewnątrz i zwrócona na północ. Fasada o formie głębokiej niszy prostokątnej zamkniętej łukiem obniżonym. Czoło archiwolty opracowane opaską o profilu architrawu. Imposty o profilu odcinki gzymsu. Szczyt trójkątny obwiedziony gzymsem, po środku okrągła plakieta profilowana na tynku. W głębi niszy prosta mensa.

Kryte Schody

Budynek krytych schodów znajduje się w północno-wschodnim narożu zespołu kościelnego, włączony w przebieg muru ogrodzeniowego. Usytuowany na planie prostokąta.

Kostnica

Na wschód od dzwonnicy posadowiony w biegu muru niewielki eklektyczny budynek kostnicy. Obecnie wykorzystywany jako magazyn.

Kaplica z polnych kamieni

W południowo-zachodniej części zespołu naprzeciw fasady kostnicy kapliczka o formie groty. Ściany murowane z polnych kamieni. Na dwuspadowym dachu konstrukcja kratownicowa zwieńczona wysokim krzyżem. Całość konstrukcji podstawy i krzyż wykonane z profili stalowych. W bielonej niszy ustawiona figura NMP

Krzyż drewniany

Bezpośrednio przy północno-zachodnim narożu kruchty wysoki krzyż drewniany wykonany z belek sosnowych. Krzyż posiada wyryte napisy…

Plebania

Budynek plebani usytuowany jest poza obszarem ogrodzenia cmentarza przykościelnego.  Jest to budynek o zwartej bryle, trójkondygnacyjny, pokryty prostym dachem dwuspadowym. Kalenica dachu zorientowana w kierunku wschodnio-zachodnim równolegle do ulicy Leśnej. Gładko tynkowany. Posiada swa wejścia w ścianie północnej.

Kaplica św. Jana Nepomucena

Przy ulicy Leśnej, naprzeciw kościoła znajduje się kapliczka z rzeźbą św. Jaka Nepomucena. Konstrukcja kapliczki na planie prostokąta, na czterech drewnianych słupach namiotowy daszek, kryty eternitem, z trzech stron oszalowana. Wewnątrz drewniana rzeźba św. Jana Nepomucena.

Rzeźba ukrzyżowanego Jezusa

Pod łukiem tęczy umocowana jest centralnie figura ukrzyżowanego Jezusa. Drewniana figura pomalowana farbą olejną, datowana jest na drugą połowę XVIII w. Ciało budowy atletycznej, o wyraźnie szerokim tułowiu, rozpięte jest na drewnianym krzyżu na szeroko uniesionych rękach. Pochylona głowa skierowana ku prawemu barkowi. Nogi silnie ugięte w kolanach z prawą stopą na lewej, przybite gwoździem. Peryzonium białe, marszczone w drobne fałdy z węzłem przy prawym boku. Umęczona twarz z długą brodą i wąsami malowanymi na brązowo.

Witraże

Kościół posiada trzy witraże figuratywne, które są osadzone w oknach prezbiterium. Wykonane w styli Młodej Polski. W skośnej ścianie płd. Znajduje się witraż, Obraz Serwa Jezusa przedstawiający jego sylwetkę z rozłożonymi dłońmi. Ubrany w białą szatę z czerwonym płaszczem, dookoła głowy żółta aureola z rozchodzącymi się promieniami. Po bokach krzewy różane w wazonach. Pod stopami filakteria z napisem „Fundacja Antoniego Szpakowskiego”.

 

OBRAZ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny - przedmiot wiary dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny po zakończeniu jej ziemskiego życia. Dogmat ten uznawany jest w Kościele katolickim i innych Kościołach w unii z Rzymem. Według teologii katolickiej Jezus Chrystus własną mocą wstąpił do nieba, Najświętsza Maryja Panna mocą Bożą została wzięta do nieba.

Wykonanie: Damian Kula